1

2

3

4

5

 

Tynkowanie ścian wewnętrznych

Ostateczny wygląd ścian w mieszkaniu czy jakimkolwiek innym pomieszczeniu zależy od prac tynkarskich. To jest jeden z istotniejszych elementów prac budowlanych (zarówno na budowie jak i podczas remontu). Do tynkowania ścian wewnątrz budynku można zabrać się o każdej porze roku, także zimą. Przestrzeganie podstawowych zasad pozwoli na uniknięcie pęknięć, odpadających sufitów albo odbarwień. Przy budowie ważne jest, żeby nie tynkować zanim budynek wstępnie nie osiądzie. Podłoże pod tynkowanie powinno być równe i suche. Musi być też szorstka i dobrze chłonąć wodę (choć nie za bardzo). Nierówności usuwa się przed tynkowaniem. Elementy drewniane i metalowe należy przykryć na przykład stalową siatką. Trzeba też zabezpieczyć te elementy, które nie są odporne na korozję. Dobre tynkowanie zależy w głównej mierze od zaprawy. A zaprawa od jakości surowców użytych do jej przygotowania. Wyrobiona zaprawa swoje właściwości trzyma przez mniej więcej trzy godziny. Po tym czasie musi być wyrzucona, nie można też ponownie dolewać do niej wody. Przede wszystkim zaprawy trzeba używać zgodnie ze wskazaniami producenta – to gwarantuje, że rzeczywiście zachowa ona swoje parametry. Tynki kładzie się w trzech etapach – obrzutka z rzadkiej zaprawy. Następnie narzut o grubości około 3-4mm. Ostatni etap to narzut o grubości 8-15mm.

Czego użyć do izolacji budynku i co piszą na etykietach

Materiał izolacyjny – i to niejeden – w budynku to rzecz niezbędna. Często jednak bez fachowej pomocy nie jesteśmy w stanie rozgryźć tego, co jest napisane na etykiecie jakiegoś materiału czy wyrobu. Jeśli chodzi o izolację termiczną to na etykiecie będziemy mieć dwie podstawowe wartości. Pierwsza z nich to współczynnik przewodzenia ciepła. Wyraża się go przy pomocy greckiej litery lambda. Współczynnik lambada pokazuje, ile z ciepła przeniknie przez materiał, niezależnie od tego, jaką grubość będzie miał (jest to cecha opisująca materiał, nie wyrób). Im mniejsza jest lambda tym lepiej. Drugi parametr to opór cieplny. Wyraża się go jako „R”. Im większe to „R” tym lepiej. Oprócz izolacji termicznej jest jeszcze izolacja akustyczna. Jest to cecha przegrody a nie materiału. Na wyrobach izolacyjnych nie będzie informacji o izolacyjności akustycznej (wyrażanej w decybelach). Będzie za to współczynnik pochłaniania (AWxx). Im jest większy, tym lepiej. Inny rodzaj izolacji to izolacja przeciwpożarowa. To jest zwykle przegroda a nie konkretny materiał. Przeciwogniowa klasa materiału oznacza reakcję tegoż materiału na ogień. Oznacz się to przy pomocy ciągu liter i liczb, np. A1, C3 itd. Im niższa litera alfabetu – tym lepiej, tym materiał ma lepsze właściwości. Na etykiecie znajdą się jeszcze informacje o wpływie danego materiału na środowisko.

Energooszczędne domy to opłacalna inwestycja

Planowanie budowy domu powinno obejmować także zakładane koszty późniejszego użytkowania. To właśnie te wydatki będą towarzyszyły nam przez lata. Żeby je zmniejszyć trzeba myśleć o nich od samego początku, od pierwszego planu przyszłego domu. Największym kosztem jest zwykle ogrzewanie domu. Koszty są wysokie, ponieważ ciepło ucieka – przez okna, drzwi i przez ściany, przez system wentylacji. Dom energooszczędny to taki, który te straty ciepła będzie miał znacznie ograniczone. Niezwykle ważna jest odpowiednia, wysokiej jakości izolacja. Jej grubość jest określona przepisami. Ale ta minimalna jest niewystarczająca, żeby ograniczyć straty ciepła. Odpowiednia grubość izolacji pozwala na ograniczenie utraty ciepła nawet o dwadzieścia dwa procent. W konsekwencji oznacza to niższe wydatki na ogrzewanie. Także stolarka okienna i drzwiowa powinna mieć jak najniższy współczynnik utraty ciepła. Kupując takie okna warto zapytać, czy parametr dotyczy całego okna czy tylko na przykład szyby. Już na etapie projektowania budynku warto przeprowadzić analizę energetyczną budynku. Dzięki temu będzie można wybrać optymalne źródło ogrzewania (np.piec). Budując dom nie można kierować się jedynie ceną materiałów. Warto zapłacić więcej za dobrej jakości materiały, które zapewnią energooszczędność naszego domu.

Trochę o technice malowania ścian

Farbę na ścianę nakłada się za pomocą pędzla albo pistoletu albo wałka. Farba, którą chcemy malować musi być bardzo dokładnie zamieszana, bez grudek. Trzeba pamiętać, żeby nie nabierać jej jednorazowo zbyt dużo. Nadmiar trzeba odsączać. Malowanie pomieszczenia zaczyna się od wnęki okiennej i od ściany za kaloryferami. Następnie maluje się narożniki pod sufitem. Płaszczyzny ścian pozostawia się na koniec. Sufit najlepiej maluje się przy pomocy wałka, zamontowanego na kiju teleskopowym, ale oczywiście można to zrobić z drabiny. Ściany najlepiej maluje się wałkiem o szerokości dwudziestu centymetrów. Uważa się, że użycie pędzla do malowania wymaga znacznie większej wprawy. Jednorazowo maluje się powierzchnię około jednego metra kwadratowego. Pierwszą warstwę farby nakłada się równolegle do ściany z oknem a drugą – prostopadle. Farbę emulsyjną nanosi się pasami pionowo lub poziomo. Farbę rozpuszczalnikową tylko pasami pionowymi. Uwaga – malując ścianę trzeba pokryć ją za jednym razem. Jeśli zostawi się pracę w połowie dokończy malowanie ściany później, to miejsce, gdzie farba wyschnięta i ta nakładana później będzie widoczne. Wałkiem maluje się na krzyż, żeby pokryć nierówności podłoża. Dobrym narzędziem jest pistolet natryskowy. Dzięki niemu można malować cieńszą i równiejszą warstwą. Znacznie przyśpiesza też pracę. Jednak jest to możliwe tylko w dobrze wietrzonych pomieszczeniach.

Narzędzia do malowania ścian i sufitu

Malowanie ścian, jak każda praca, wymaga odpowiednich narzędzi. Zależnie od tego, co i ile powierzchni mamy do pomalowania można użyć pędzli, wałków lub pistoletów natryskowych. Przy czym pędzel pędzlowi nierówny. Do malowania powierzchni za kaloryferami przyda się zakrzywiony pędzel. Do dużych powierzchni najlepszy będzie pędzel szeroki. Wałek na teleskopowej rączce przyda się do malowania sufitu. Przy dobrze narządzi do malowania ścian najlepiej przyjąć zasadę, że im powierzchnia malowania jest gładsza, tym krótsze runo powinien mieć wałek. Gładka ściana wymaga wałka o runie dziesięciomilimetrowym a porowatą powierzchnię maluje się wałkiem z runem o długości między dwadzieścia a dwadzieścia pięć milimetrów. Jeśli ma to być malowanie dekoracyjne można użyć wałków, które tradycyjne runo zastąpione jest jakimś innym materiałem. Nie ma wątpliwości, że narzędzie musi być dopasowane do rodzaju farby. Farby rozpuszczalnikowe wymagają pędzli z naturalnego włosia. Farby wodorozcieńczalne wymagają pędzli z włosia syntetycznego. Płaskimi pędzlami maluje się ściany i sufity. Pędzle zaokrąglone sprawdzą się przy malowaniu kantów i rogów. Przy malowaniu przydadzą się także teleskopowe uchwyty do wałków, ponieważ dzięki nim można będzie łatwo pomalować sufit. Można też użyć pędzla lub wałka i drabiny.

Malowanie ścian wewnętrznych – od czego zacząć

Wydaje się, że nie ma w tym żadnej filozofii – malowanie ścian we wnętrzach budynków wydaje się najprostszą remontową czynnością na świecie. Rzeczywiście, nie jest to trudne, ale jednak wymaga trochę uwagi i starania. Ważne są dobre i materiały i narzędzia. Widoczne smugi i zacieki mogą zepsuć cały efekt remontu. Malowanie ścian, jak każda praca, wymaga starannego przygotowania. Malowanie pomieszczenia oznacza przede wszystkim zabezpieczenie sprzętów (a także żyrandoli i kinkietów) znajdujących się w pokoju. Najlepiej, jeśli można je wynieść do innego pomieszczenia. Jeśli się nie da – trzeba je dokładnie zakryć foliami ochronnymi. Folia malarska jest mało wygodna w użyciu i łatwo ją uszkodzić, dlatego warto zakryć chociaż podłogę filcem ochronnym z folią (filc wchłania resztki farb i wodę a do tego tłumi hałasy). To dobry moment na sprawdzenie stanu listew przypodłogowych. Jeśli między listwą a ścianą jest szpara to trzeba ją wypełnić. Podobnie trzeba postąpić z pęknięciami i szparami przy drzwiach i oknach. Przed malowaniem dobrze jest ściany i sufit umyć. Do tego wystarczy szare mydło i letnia woda. Przy tym można usunąć popękaną farbę. Powierzchnię gruntujemy. Farbę można nakładać przy pomocy wała, pędzla lub pistoletu natryskowego. Ważne jest, żeby farba była dobrze rozmieszana, bez grudek. Pożądana jest konsystencja gęstej śmietany. Malowanie zaczynamy od wnęk.

Gładkość doskonała czyli o idealnej ścianie

Równe i gładkie ściany są przez zdecydowaną większość osób uważane za najlepsze, najbardziej estetyczne  i pożądane rozwiązanie w mieszkaniu. Gładką powierzchnię ściany można uzyskać przy pomocy różnych produktów, ale najpopularniejsza jest gładź szpachlowa. Materiał tej stworzony jest na bazie gipsu, który ma właściwości higroskopijne. To cenna właściwość, która oznacza, że materiał ją posiadający wchłania wilgoć z pomieszczenia, kiedy jest jej nadmiar w pomieszczeniu i oddaje wilgoć, gdy jego poziom w pomieszczeniu jest niski. Podstawą do prawidłowego nałożenia gładzi szpachlowej jest dobre przygotowanie podłoża. Co to oznacza? Dokładne oczyszczenie powierzchni z kurzu i pyłu, usunięcie fragmentów, które się łuszczą, odtłuszczenie ściany a następnie zagruntowanie całej ściany. Grunt służy temu, żeby wzmocnić podłoże i wyrównać jego chłonność. Dzięki temu wiązanie gładzi będzie przebiegało równomiernie na całej powierzchni. Wygładzanie ścian wymaga pewnej wprawy, ale tej nabiera się dosyć łatwo. Współczesne grunty i gładzie pozawalają na samodzielną wykonanie tej pracy samodzielnie. Oczywiście ważne jest, żeby dokładnie przestrzegać zaleceń producenta danego materiału. Własne domieszki czy sposoby kładzenia zemszczą się w przyszłości powodując odpadanie farby, pękanie, szybkie niszczenie.

Prawidłowe ułożenie płytek ceramicznych

Najpopularniejszym sposobem na wykończenie łazienki czy kuchni jest położenie płytek ceramicznych, gresu czy naturalnego kamienia. Choć nie jest to łatwe można położyć je samodzielnie. Przed rozpoczęciem prac najpierw trzeba dokładnie obliczyć powierzchnię i przełożyć to na ilość płytek, kleju i wszelkich innych materiałów, które będą potrzebne. Trzeba też podjąć decyzję co do zaprawy, która musi być dopasowana do rodzaju okładziny. Przed samym kładzeniem płytek trzeba bardzo starannie oczyścić podłoże. Wszystkie zabrudzenia mają wpływ na przyczepność kleju. Podłoże powinno być też jak najbardziej równe. Nierówności można potraktować specjalnymi, przeznaczonymi specjalnie do tego zaprawami. Ważne jest, żeby stosować się do zaleceń producenta zaprawy. Układanie ceramiki trzeba zaczynać od pokrycia ścian, od dołu do góry. Podłogę dopiero w drugiej kolejności. Ścianę zaczynamy okładać od dołu do góry. Podczas montażu trzeba sprawdzać poziomicą, czy powierzchnia zachowuje poziom i czy powierzchnia jest równa. Podczas montażu dobrze sprawdzą się także krzyżyki dystansowe. Dzięki nim spoiny będą jednakowej szerokości. Przy montowaniu płytek warto dokładnie przestrzegać zaleceń fachowców i producentów materiałów. Pozwoli to uniknąć sytuacji, w której płytki szybko zaczną odpadać czy pękać.

Ważne zasady przy murowaniu

Zanim przystąpi się do prac murarskich w budynku trzeba sprawdzić poziomy we wszystkich jego narożnikach. Może się to wydawać banalną radą, ale to naprawdę podstawa, dzięki której dalsze prace przebiegną prawidłowo. Kolejna czynność przed przystąpieniem do murowania to zabezpieczenie ścian fundamentowych izolacją przeciwwilgociową. Najczęściej robi się to przy pomocy papy przyklejonej lepikiem. Na takiej izolacji układa się zaprawę cementową, która jest jednocześnie podstawą do pierwszej warstwy ściany. Na początek ustawia więc wszystkie narożniki – przynajmniej trzy warstwy. Linie ułożenia wytycza się przy pomocy sznurka murarskiego. W momencie, gdy ściana dochodzi do poziomu okna czy drzwi trzeba zastosować nadproże, czyli element konstrukcyjny, który mam za zadanie przenieść obciążenia z wyższych partii ścian. Ściany można wykonać na przykład z materiałów o dobrych właściwościach izolacyjnych, takich jak bloczki z betonu komórkowego czy pustaki albo z cięższych materiałów, takich jak cegła czy silikaty. Te pierwsze mają gorsze właściwości akustyczne. Te ostatnie wymagają dodatkowo warstwy ociepleniowej z wełny mineralnej albo styropianu. Uwaga – ważne, żeby podczas budowy nie zapominać o zabezpieczeniu budowanych ścian przed deszczem czy śniegiem. Podobnie zabezpieczone powinny być zastosowane dla materiałów, z których muruje się ściany.

Zaprawa podstawą sukcesu

Jeden z najważniejszych etapów budowy to wznoszenie ścian. Jest to kluczowy element i warto dołożyć wszelkich starań, żeby został właściwie wykonany. Murowanie to w Polsce najbardziej popularny sposób budowania, stąd mamy ogromny wybór możliwych materiałów. Ponadto murowanie jest ekonomicznym rozwiązaniem. Jak więc zrobić to dobrze? Najważniejsze jest wybranie właściwej zaprawy. Najpopularniejszą w naszym kraju są zaprawy cementowe, które są mieszaniną kruszywa mineralnego i cementu. Wybór każdej ze składowych jest kluczowy dla jakości wymurowanych ścian Cement ma wpływ na odporność budynku na czynniki zewnętrzne a więc na jego trwałość. Zaprawa cementowa ma dużą wodoodporność i mrozoodporność a także wysoką wytrzymałość na ściskanie. Zaprawę układa się w warstwach, z których każda ma od g do 40mm. Inny typ zapraw to zaprawy cementowo-wapienne, które oprócz piasku i cementu mają jeszcze wapno. Są bardzo plastyczne i urabialne. Są jeszcze zaprawy ciepłochonne, ze świetnymi właściwościami izolacyjnymi oraz zaprawy klejowe (ale te są u nas rzadko używane). Podczas murowania warto wiedzieć, żeby nie stosować zapraw zbyt mocnych. Klasa zaprawy nie powinna być wyższa niż klasa materiału do murowania. Dobra zaprawa cechuje się dużą plastycznością, mieć konsystencję rzadką, ale nie spływającą po murowanej ścianie.

This theme is sponsored by